Tip van de redactie

Marion Pauw GrootDoor Kees van Rixoort … van Marion Pauw was tot voor kort een houten huisje in de tuin achter haar huis in Amsterdam-Zuid. Een werkplek à la Roald Dahl. Tot haar zoon, die bijna 16 is, zijn slaapkamer te klein vond en vroeg om meer ruimte en privacy. Het huisje is nu van hem. En de schrijfster werkt in zijn voormalige slaapkamer. ‘Ik heb niet veel nodig’, zegt ze. ‘Een bureau en een goede bureaustoel zijn genoeg. Niks ingewikkelds. Het moet rustig zijn als ik

volendam011Likeurstokerij ‘Voorwaarts’, later omgezet in de ‘Wed. G. Oud Pz. & Co’, is opgericht in 1877 te Purmerend. Toen oprichter Gerrit Oud op jonge leeftijd overleed, nam diens broer Hendrik de zaken voor de weduwe Oud-Hartog waar. Hendrik Oud trok zich in 1910 bij meerderjarigheid van zijn neven Kassen (1878-1953) en Pieter (1882-1943) terug uit de zaak. De broers brachten de firma Oud tot grote bloei. In binnen- en buitenland werden verkoopkantoren geopend. Niet alleen in omzet ook op reclamegebied maakte de firma Oud de nodige stappen. Vader Gerrit Oud had in 1897 het fabrieksmerk laten registreren, voorstellende een gevleugelde vrouwenfiguur. In de rechterhand houdt zij een Mercuriusstaf, in de linkerhand een gevleugeld wiel. Dit beeldmerk zou zich lang handhaven, maar vanaf 1910 gaat Jac. Jongert zich met de bedrijfsreclame bemoeien. Hij zou tot in de jaren twintig zijn stempel drukken op het reclamebeleid.
Door Jack Otsen

CCSCroneportretEen portret
Door Marijke van Dorst

‘Het is dus Kerstmis vandaag. Vannacht hebben de klokken geluid. Mijn moeder heeft het gehoord. […] Christus is geboren. Het staat niet in de burgerlijke stand, het staat in ’t Evangelie.’ De geboorte van Cornelius Carolus Stephanus Crone op tweede kerstdag, 26 december 1914, in een katholiek middenstandsmilieu in Utrecht, stond wel in de burgerlijke stand. Zijn vader, afkomstig uit Duitsland, was werkzaam bij een gerenommeerd kledingmagazijn; zijn moeder, een zuster van de dichter/literator Jan Engelman, had een textielwinkel. Hij was het zesde kind in een gezin van tien borelingen.
Al vroeg werd duidelijk dat Kees niet zonder zijn stompje potlood en papier kon. Altijd maar schrijven, ook in bed met een zaklantaarn onder de dekens. Tijdens zijn lagereschooltijd bij de fraters van Utrecht werden al versjes van hem opgenomen in een kinderkerkboekje. Zijn middelbareschooljaren in Limburg en Utrecht boden hem de mogelijkheid zijn gedichten en verhalen in de schoolkranten te publiceren.
Zeker in het begin was de thematiek van zijn werk zeer religieus van toon. Niet zo verwonderlijk daar hij in Limburg op school ging bij de paters Cisterciënzers om te onderzoeken of hij roeping had voor het katholieke priesterschap. Hij werd geen ‘priester-dichter’. In 1934 besloot hij zijn gymnasiumopleiding aan het Utrechtse Bonifaciuslyceum niet af te maken om fulltime schrijver te kunnen worden. Niet alleen het schrijven en zijn werk in druk te zien was zijn grote ambitie, maar ook het boektechnisch produceren ervan had zijn grote belangstelling. In eigen beheer en met een bijzondere vormgeving gaf hij nog tijdens zijn schoolperiode in 1933 zijn novelle Stephan en Lizette uit. Een verhaal waarvoor hij inspiratie haalde uit zijn vroege schooljaren en zijn thuissituatie.

NicolaasWijnbergNederlandse boekenleggers van grafisch kunstenaars

De auteurs belichten in een serie artikelen boekenleggers uit hun verzameling die door grafisch kunstenaars zijn ontworpen voor bedrijven of instellingen. Ze vestigen hiermee de aandacht op het feit dat in het verleden boekenleggers voor bedrijven en ideële instellingen een aantrekkelijk reclamemiddel vormden. Vaak werd hiervoor een kunstenaar of grafisch ontwerper benaderd. Dit eenentwintigste artikel gaat over Nicolaas Wijnberg, die voor de uitgeverij G.A. van Oorschot een boekenlegger heeft ontworpen, die op het stofomslag van De Witte Olifant-reeks werd gedrukt.
Door Georg Hartong en Henk de Hoog

13deeeuwseliteratuurIn bibliofiele gelederen wordt algemeen erkend dat de populariteit van decoratieve clausuur op boekbanden eerst in de achttiende en daarna in de negentiende eeuw tot ongekende hoogte is gestegen. Toch kwam in de zestiende en zeventiende eeuw het fenomeen ook reeds voor, zij het sporadisch, met name op religieuze lectuur van adellijke personen. Eerder, zoals blijkt uit illustraties in middeleeuwse handschriften, werd sluitwerk eveneens aangebracht op boekwerken met inhoud van – veelal – kerkelijke strekking.


Door Bernard van Noordwijk

Twitter

Social media

twitterFacebook

Contact

Stip Media

Louise de Colignystraat 15 

1814 JA Alkmaar

+3172 531 49 78

info@boekenpost.nl